ไดอารี่ฟังดนตรีคลาสสิกของฉัน

     ผมพอจะรู้ว่าคอนเสิร์ตน่าจะได้รับการตอบรับที่ดีแน่ๆ แต่ว่าการเห็นผู้คนอลหมานอยู่หน้าหอประประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยเป็นจำนวนมากเพื่อมาเอาตั๋วที่ซื้อมาทางออนไลน์ก่อนที่คอนเสิร์ตจะเริ่ม นั้นก็แสดงว่ามีความคาดหวังในคอนเสิร์ตที่มีสูงมากจริงๆ ในคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบครั้งสุดท้ายของปีของวง​ จะบอกว่าเป็นคอนเสิร์ตของนักดนตรีชาวรัสเซียก็คงไม่ผิดนัด (แต่นักไวโลลินแปลงสัญชาติเป็นอิสราเอลไปแล้ว) เพราะว่าผลงานทั้งหมดที่แสดงในคอนเสิร์ตนี้เป็นผลงานระหว่างศิลปินเดี่ยวกับวงทั้งหมดยกเว้นในรายการแรกรายการเดี่ยวเท่านั้น ถึงแม้ว่าตั๋วจะแพงกว่าปกติ แต่ก็เรียกว่าคุ้มค่าแก่การดูมากๆ ก่อนที่คอนเสิร์ตจะเริ่มนั้นใช้ดีเลย์ไปประมาณ 10 นาทีเพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าไปดูในการแสดงได้เข้าถึงจากที่กล่าวข้างต้น      สำหรับผลงานแรกเป็นงานของออร์เคสตราล้วนๆเพียงชิ้นเดียวในคอนเสิร์ตนี้ นำโดย Douglas Bostock ที่มาแสดงกับวงนี้อยู่เนื่องๆ แม้ว่าคีตกวีที่คุ้นหูอย่าง Mussorgsky คนนี้จะแต่งผลงานที่ดีๆหลายชิ้นแต่ว่าน่าเสียดายที่ว่างานอย่าง Night on Bald Mountain นี้เป็นงานชื้นเดียวที่นิยมสำห...

     เมื่อไม่นานมานี้ผมมีโอกาสไปร่วมงานเครื่องเสียงชื่อดังงานหนึ่งในโรงแรมหรูกลางกรุงเทพฯ ที่การชอบฟังเพลงจากเครื่องเสียงดีๆของผมกลายเป็นจุดเริ่มต้นของฟังและการสะสมผลงานเพลงคลาสสิกอย่างจริงจัง แล้วผมก็สังเกตว่าส่วนใหญ่ผู้ที่มาร่วมงานก็ล้วนเป็นผู้ที่มีฐานะที่มีความเข้าใจในการฟังเพลงอย่างดีแต่ทั้งหมดนี้ล้วนแต่เป็นแค่ผู้ฟังแทบทั้งนั้น ในขณะที่นักดนตรีที่มีที่นี้ถ้าไม่ได้มารับจ้างแสดงในงานก็คงแทบไม่ได้สนใจที่จะมากันเลยอาจจะไม่แปลกใจนักถ้าทั้งๆที่อีกฟากหนึ่งก็คอนเสิร์ตเพลงคลาสสิคในลานกลางแจ้งใกล้ๆกันแต่กลับไม่ค่อยมีใครสนใจแม้แต่จะยืนฟังมากนักเป็นที่น่าเห็นใจอย่างมาก และในฐานะที่ผมเข้าใจความรู้สึกของทั้ง 2 กลุ่มนี้ดีถึงแม้จะไม่เคยเป็นนักดนตรีมาก่อนก็ตาม แต่จากที่ผมมีโอกาสเข้าถึงสังคมนักดนตรีอยู่บ้าง (แม้ว่าจะไม่จริงจังก็ตาม) และจากที่ผมเคยเขียนถึง ความแตกต่างและสมบัติของการชมการแสดงสดและการฟังบันทึกเสียงของเพลงคลาสสิก เมื่อกลางเดือนกันยายนที่ผ่านมา ในตอนนี้ขอเสนอตอนต่อขยายความเรื่องนี้ที่เกี่ยวข้องกับสองกลุ่มคนที่เป็นส่วนสำคัญของวงการดนตรีคลาสสิกนอกจากนักประพันธ์กันบ้างคือ " 2...